Macrodactyla doreensis Ukwiał korkociągowy
Charakterystyka ogólna i wygląd
Nazwa gatunku pochodzi od charakterystycznie poskręcanych, przypominających korkociąg macek, które w rozproszonym świetle nabierają delikatnego, falującego ruchu. Kolumna jest zwykle pomarańczowa lub czerwonawa, pokryta drobnymi wypustkami ułożonymi w rzędy, natomiast same macki bywają brązowe, zielone lub fioletowe. Dysk gębowy jest stosunkowo niewielki w porównaniu z długością macek.
Idealny dom dla Nemo: Symbioza
Ukwiał korkociągowy jest znanym, choć niezbyt licznie wykorzystywanym żywicielem błazenków - w naturze zasiedlają go m.in. Amphiprion clarkii i A. percula. Ze względu na ograniczoną liczbę gatunków ryb, które go akceptują, warto wprowadzać nowego błazenka stopniowo i cierpliwie obserwować reakcję obu stron.
Dieta i zachowanie żywieniowe
Głównym źródłem energii jest fotosynteza prowadzona przez zooksantelle, dlatego dobre oświetlenie ma kluczowe znaczenie dla kondycji ukwiała. Zaleca się dodatkowe karmienie drobno pokrojonymi kawałkami krewetki, mięczaków lub ryby mniej więcej raz w tygodniu, podawane bezpośrednio na mackach.
Wymagania i usposobienie
To gatunek o średnim poziomie trudności, wymagający jednak głębokiego, miękkiego podłoża piaszczysto-mulistego (ok. 10-12 cm), w którym może w pełni schować stopę - bez tego warunku trudno o jego długoterminowe powodzenie. Poza tym dobrze znosi standardowe, stabilne warunki akwarium rafowego i umiarkowane do mocnego oświetlenie.