Pomacanthus imperator - Ustniczek cesarski - Władca rafy
Niezwykła metamorfoza: Dwie ryby w jednej
Pomacanthus imperator, zwany ustniczkiem cesarskim, to ryba, która oferuje akwaryście jeden z najbardziej spektakularnych procesów przemiany w świecie przyrody. Młode osobniki (Juvenile) są ciemnogranatowe, niemal czarne, ozdobione koncentrycznymi, białymi i błękitnymi kręgami, co przypomina odcisk palca. Wyglądają tak odmiennie od dorosłych, że dawniej uważano je za osobny gatunek. W miarę dojrzewania kręgi zanikają, a ryba przybiera szatę dorosłą (Adult): ciało pokrywa się poziomymi, żółto-niebieskimi pasami, a na oczach pojawia się czarna maska z niebieską obwódką. Jest to duża i potężna ryba, dorastająca w akwariach do 30-35 centymetrów, będąca absolutną dominatą wizualną w zbiorniku.
Wymagania: Przestrzeń godna cesarza
Ze względu na swoje rozmiary i terytorialny charakter, ustniczek cesarski wymaga bardzo dużego akwarium. Dla dorosłego osobnika absolutnym minimum jest zbiornik o pojemności 800-1000 litrów, z dużą ilością miejsca do swobodnego pływania. Ryba ta potrzebuje również kryjówek skalnych, w których może odpoczywać w nocy. Jest wrażliwa na jakość wody, dlatego wydajna filtracja i stabilne parametry są kluczowe. Ciekawostką jest fakt, że ustniczki te potrafią wydawać głośne dźwięki (chrząkanie/stukanie), gdy są zaniepokojone lub chcą odstraszyć intruza.
Dieta i specjalne potrzeby żywieniowe
Pomacanthus imperator jest rybą wszystkożerną, ale w naturze istotną część jego diety stanowią gąbki i osłonice. W akwarium bywa wybredny, szczególnie w fazie aklimatyzacji. Aby utrzymać go w zdrowiu i zapewnić intensywne wybarwienie, konieczne jest podawanie specjalistycznych pokarmów dla ustniczków zawierających gąbki (Sponge Formula). Dietę należy urozmaicać mrożonkami mięsnymi (kryl, mysis, małże), algami Nori oraz spiruliną. Dobrze karmiony "Imperator" jest rybą długowieczną, mogącą żyć w niewoli nawet ponad 15 lat.
Relacje z koralowcami (Reef Safe?)
Decyzja o wpuszczeniu ustniczka cesarskiego do akwarium rafowego wiąże się z ryzykiem (Reef Safe with Caution). Choć młode osobniki bywają bezpieczne, dorosłe ryby często gustują w koralowcach, szczególnie tych mięsistych. Najbardziej zagrożone są koralowce LPS (np. Acanthastrea, Scolymia, Trachyphyllia), koralowce miękkie (Zoanthusy, Xenia) oraz płaszcze małży (Tridacna). Zazwyczaj ignorują koralowce SPS i te o silnie parzących polipach. Najbezpieczniejszym środowiskiem dla tej ryby jest akwarium typu "Fish Only" (tylko ryby) lub bardzo duży zbiornik rafowy z przewagą koralowców twardych SPS, gdzie ewentualne szkody będą mniej odczuwalne.