Paracanthurus hepatus - Pokolec królewski - Słynna "Dory"
Gwiazda kina i ikona raf
Paracanthurus hepatus, znany w Polsce jako pokolec królewski lub potocznie "Paletka" (ze względu na kształt czarnego wzoru na boku), to bez wątpienia najbardziej rozpoznawalna ryba morska świata. Sławę przyniosła jej rola zapominalskiej "Dory" w filmach wytwórni Pixar. Jej ubarwienie jest hipnotyzujące: ciało ma kolor głębokiego, królewskiego błękitu, który kontrastuje z jaskrawożółtą płetwą ogonową i charakterystycznym czarnym rysunkiem na bokach. Mimo bajkowego wizerunku, w rzeczywistości jest to ryba wymagająca odpowiedzialnego opiekuna.
Zdrowie: "Magnes na ospę"
Decydując się na pokolca królewskiego, trzeba wiedzieć, że w żargonie akwarystycznym nazywany jest "magnesem na ospę" (Ich Magnet). Gatunek ten posiada bardzo cienką warstwę śluzu ochronnego i delikatne łuski, co czyni go niezwykle podatnym na pasożyta *Cryptocaryon irritans* (ospa rybia). Każdy stres, wahanie temperatury czy pogorszenie jakości wody może skutkować obsypaniem ryby białymi kropkami. Posiadanie wydajnej lampy UV oraz stabilnych parametrów wody jest przy hodowli tego gatunku niemal obowiązkowe.
Zachowanie: Spanie na boku i "udawanie trupa"
Wielu początkujących akwarystów wpada w panikę, widząc swojego Hepatusa leżącego płasko na boku między skałami lub wciśniętego głową w szczelinę. Nie należy się tym martwić! To całkowicie naturalne zachowanie dla tego gatunku. Pokolce królewskie w ten sposób śpią lub reagują na silny stres (np. po wpuszczeniu do nowego akwarium), dosłownie "udając martwe". Gdy poczują się bezpiecznie lub zobaczą jedzenie, natychmiast wracają do normalnego pływania.
Wymagania: To nie jest mała rybka
Młode "Dory" w sklepach są malutkie (3-4 cm) i słodkie, ale Paracanthurus hepatus to bardzo szybko rosnąca ryba, która osiąga do 25-30 cm długości. Jest niezwykle aktywnym pływakiem, który potrzebuje dużo miejsca do "wybiegania się". Minimalne akwarium dla dorosłego osobnika to 500-600 litrów (min. 150 cm długości). W zbyt małych zbiornikach ryba staje się agresywna, nerwowa i często choruje. W diecie jest wszystkożerna – potrzebuje zarówno dużej ilości alg (Nori) dla zachowania odporności i koloru, jak i pokarmów mięsnych (kryl, mysis), które uwielbia.