Pseudanthias flavoguttatus - Antias żółtoplamy - wymagający antias z głębokiej wody
Charakterystyka ogólna i wygląd
Ubarwienie tego gatunku opiera się na różowoczerwonym tle pokrytym żółtymi plamkami oraz żółtymi siodłami na grzbiecie, od których pochodzą obie nazwy handlowe. Samce są intensywniej wybarwione, mają wyraźniejsze znaczenia na płetwie grzbietowej i osiągają większe rozmiary, samice pozostają bardziej pastelowe. W nowszych ujęciach systematycznych gatunek bywa zaliczany do rodzaju Pyronotanthias. Samce dorastają do około 10 cm, samice do około 8 cm długości standardowej, więc jest to antias średniej wielkości.
Tryb życia i usposobienie
W naturze występuje na skalistych rafach na głębokości od około 18 do ponad 100 metrów, gdzie tworzy liczne stada, często wymieszane z innymi antiasami. Ta głębokowodna geneza ma konsekwencje: ryby trafiają do handlu po dekompresji i są bardzo wrażliwe na jasne światło oraz wysoką temperaturę w pierwszych tygodniach. To gatunek haremowy, który najlepiej czuje się w grupie jednego samca i kilku samic, spokojny wobec innych ryb i zbyt delikatny, by konkurować z żarłocznymi współmieszkańcami. Antiasy pływają w toni wodnej i potrafią wyskoczyć ze zbiornika po spłoszeniu.
Wymagania zbiornika i bezpieczeństwo rafy
Minimalna objętość dla grupy to około 300 litrów przy długości od 120 cm, z dużą ilością cienistych szczelin i przewieszek. Szczelna pokrywa lub siatka jest obowiązkowa. Parametry: temperatura 24-26 st. C, przy czym dla tego gatunku bezpieczniejszy jest dolny zakres, zasolenie 1,023-1,025, bardzo dobra jakość wody i umiarkowany przepływ. Na start warto ograniczyć intensywność oświetlenia. Gatunek jest w pełni bezpieczny dla koralowców i bezkręgowców. Poziom trudności: trudny, to propozycja dla doświadczonych akwarystów, a osobniki źle rozkarmione lub trzymane w zbyt ciepłej wodzie giną w ciągu kilku tygodni.
Dieta i karmienie
Naturalną dietę stanowi wyłącznie zooplankton wyłapywany w toni wodnej przez cały dzień, dlatego ryba nie gromadzi rezerw energetycznych. Pseudanthias wymagają trzech do czterech karmień dziennie i przy rzadszym karmieniu systematycznie chudną, co kończy się śmiercią mimo pozornie dobrego apetytu. Podajemy drobne pokarmy mrożone: widłonogi, cyclops, mysis, artemię wzbogacaną oraz jaja krewetek, z czasem dokładając wysokobiałkowy granulat o małej średnicy. Automatyczny karmnik z granulatem bardzo ułatwia utrzymanie właściwej częstotliwości w ciągu dnia.