Engina mendicaria - Ślimak pszczółka - Pasiasty pogromca szkodników
Charakterystyka ogólna i wygląd
Engina mendicaria, powszechnie nazywana "Bumblebee Snail" (Ślimak pszczółka), to jeden z najbardziej rozpoznawalnych małych ślimaków w akwarystyce morskiej. Swoją nazwę zawdzięcza ubarwieniu muszli, która ozdobiona jest wyraźnymi, kontrastowymi pasami w kolorze czarnym i jaskrawożółtym, przypominającymi odwłok trzmiela lub osy. Jest to gatunek niewielki, osiągający maksymalnie 1,5–2 cm długości. Dzięki atrakcyjnemu wyglądowi stanowi ciekawy element dekoracyjny, szczególnie w mniejszych zbiornikach typu Nano Reef, gdzie łatwiej go dostrzec.
Specjalizacja: Walka ze ślimakami osiadłymi
Największą zaletą tego gatunku, dla której jest poszukiwany przez akwarystów, jest jego specyficzna dieta. Engina mendicaria jest jednym z niewielu naturalnych wrogów ślimaków osiadłych (Vermetid snails). Te szkodniki wypuszczają lepkie sieci, które drażnią koralowce i szpecą skałę. "Pszczółki" potrafią dotrzeć do rurek tych szkodników i skutecznie zredukować ich populację. Ponadto jest to ślimak mięsożerny, który doskonale wyjada resztki mrożonek (np. artemii, lasonogów) ze szczelin skalnych, zapobiegając ich gniciu.
Bezpieczeństwo i dieta mięsożerna
Warto pamiętać, że w przeciwieństwie do ślimaków Turbo czy Tectus, Engina mendicaria nie żywi się glonami. Jest drapieżnikiem i padlinożercą. Jest bezpieczna dla koralowców (Reef Safe), jednak należy zachować pewną ostrożność. W przypadku braku pokarmu (resztek mięsnych lub ślimaków osiadłych), wygłodniała grupa tych ślimaków może zaatakować inne, pożyteczne, małe ślimaki piaskowe. W dobrze karmionym akwarium towarzyskim ryzyko to jest jednak minimalne.
Zachowanie i wymagania
Ślimaki te prowadzą skryty tryb życia, często zakopując się w podłożu (piasku lub żwirze) w ciągu dnia i wychodząc na żer po zmroku lub w porze karmienia ryb. Lubią zbiorniki z dużą ilością żywej skały, która zapewnia im kryjówki i miejsca do żerowania. Są to zwierzęta bardzo wytrzymałe i łatwe w aklimatyzacji. Ze względu na niewielkie rozmiary, zaleca się trzymanie ich w grupach, co zwiększa ich skuteczność w walce ze szkodnikami.