Cirrhilabrus flavidorsalis - Wargacz żółtogrzbiety - najmniejszy z wargaczy tęczowych
Charakterystyka ogólna i wygląd
Dorosły samiec ma intensywnie magentowe lub czerwone boki, które kontrastują z jaskrawożółtym grzbietem i żółtą płetwą grzbietową, a ubarwienie potrafi zmieniać się od niemal całkowicie żółtego po czerwone i niebieskawe w zależności od nastroju i fazy zalotów. Samice są mniejsze, bardziej pomarańczowożółte, o skromniejszym rysunku i krótszych płetwach. Jest to jeden z najmniejszych przedstawicieli rodzaju: dorasta do około 6,5 cm długości całkowitej, co czyni go dobrym kandydatem do zbiorników średniej wielkości.
Tryb życia i usposobienie
W naturze zasiedla drobno rozgałęzione koralowce na osłoniętych stokach rafy i rumowiskach, na głębokości od kilku do około czterdziestu metrów, gdzie tworzy skupiska. To ryba spokojna i raczej płochliwa, którą łatwo zdominować, dlatego nie należy jej łączyć z agresywnymi ryboryjkami, dużymi wargaczami czy żarłocznymi garbikami. Bardzo dobrze funkcjonuje w haremie złożonym z jednego samca i dwóch do czterech samic wpuszczonych jednocześnie. Wieczorem chowa się w skałach i otacza kokonem śluzowym. Skacze bardzo sprawnie, mimo niewielkich rozmiarów.
Wymagania zbiornika i bezpieczeństwo rafy
Ze względu na niewielki rozmiar wystarcza zbiornik od około 150 litrów, choć w większym akwarium ryba jest odważniejsza i częściej pokazuje pełne wybarwienie. Szczelna pokrywa lub siatka na całej powierzchni jest obowiązkowa. Utrzymujemy temperaturę 24-26 st. C, zasolenie 1,023-1,025, stabilne parametry i sporo kryjówek skalnych oraz spokojniejszych stref przepływu. Gatunek jest bezpieczny dla rafy: nie zjada koralowców twardych ani miękkich, nie atakuje krewetek, ślimaków i innych bezkręgowców ozdobnych. Poziom trudności: średni, wymaga stabilnego zbiornika i częstego karmienia drobnym pokarmem.
Dieta i karmienie
Podstawą naturalnej diety jest zooplankton oraz drobne skorupiaki wyłapywane tuż nad koralowcami. W akwarium najlepiej sprawdzają się bardzo drobne pokarmy mrożone: cyclops, widłonogi, mikroartemia, jaja krewetek i rozdrobniony mysis, uzupełnione drobnym granulatem. Duże cząstki pokarmu bywają odrzucane, dlatego wielkość ziarna ma tu realne znaczenie. Karmimy dwa do trzech razy dziennie małymi porcjami, ponieważ mała ryba o szybkim metabolizmie nie ma rezerw tłuszczowych. Regularne wzbogacanie pokarmu witaminami wyraźnie poprawia intensywność barw samca.