Pseudanthias huchtii - Antias czerwonolicy - ruchliwa ryba otwartej toni
Charakterystyka ogólna i wygląd
Samice tego gatunku mają jednolite, pomarańczowo-brzoskwiniowe ubarwienie z charakterystyczną fioletowo-różową smugą biegnącą od pyska pod oko, stąd nazwa antias czerwonolicy. Samce po zmianie płci przybierają chłodniejszy, oliwkowo-zielonkawy odcień tła, jaśniejszy brzuch i wydłużony pierwszy promień płetwy grzbietowej, przez co wyglądają jak zupełnie inna ryba. Gatunek osiąga około 12 cm długości całkowitej, przy czym samice zwykle zatrzymują się na 7-9 cm. Dymorfizm płciowy jest wyraźny, a przy braku samca najsilniejsza samica z grupy zmienia płeć.
Tryb życia i usposobienie
W naturze antias czerwonolicy tworzy liczne, ruchliwe ławice nad zboczami raf i żeruje w prądzie na zooplanktonie. W akwarium zachowuje ten sam tryb życia: pływa niemal bez przerwy w otwartej wodzie i schodzi w skały dopiero na noc. Wobec innych ryb jest spokojny, natomiast wewnątrz własnej grupy ustala hierarchię, dlatego zaleca się trzymanie jednego samca z kilkoma samicami albo samej grupy samic liczącej co najmniej trzy do pięciu sztuk. Pojedynczy osobnik często staje się wycofany i gorzej je.
Wymagania zbiornika i bezpieczeństwo rafy
Dla małej grupy potrzebny jest zbiornik o objętości co najmniej 300 litrów, raczej długi niż wysoki, z otwartą przestrzenią do pływania i wyraźnym przepływem wody. Temperatura powinna wynosić 24-26 stopni Celsjusza, zasolenie 1,023-1,025, a woda musi być stabilna i dobrze natleniona. Antiasy potrafią wyskoczyć przy przestraszeniu, dlatego pokrywa lub siatka na zbiorniku jest zalecana. Gatunek jest w pełni bezpieczny dla koralowców i bezkręgowców, a poziom trudności określamy jako średni: sama ryba nie jest wybredna co do parametrów, ale wymaga rygorystycznego reżimu karmienia.
Dieta i karmienie
To planktonożerca o szybkiej przemianie materii i małym żołądku, który wymaga 3-4 karmień dziennie małymi porcjami. Podstawą diety powinny być mrożone oczliki, mysis, wzbogacana artemia oraz drobne pokarmy dla ryb planktonożernych, uzupełniane wysokiej jakości granulatem po przyzwyczajeniu ryby. Antiasy mają wysoką śmiertelność przy złym starcie: osobniki wychudzone, z zapadniętym brzuchem lub odmawiające pokarmu w pierwszych dniach rzadko wracają do formy. Warto podawać pokarm w prądzie, tak aby rozproszył się w toni, oraz stosować automatyczny karmnik, jeśli nie ma możliwości karmienia w ciągu dnia.